RSS

Kimsesizlik

03 Eyl

Yıllardır bir kıvılcım kapalı kında,
Kimsesizlik dört yanımda bir duvar gibi;
Mustaribim bu duvarın dış tarafında,
Şefkatına inandığım biri var gibi.

Sanıyorum saçlarımı okşuyor bir el,
Kıpırdamak istemiyor göz kapaklarım;
Yan odadan bir ince ses diyor gibi gel!
Ve hakikat bırakıyor hülyamı yarım.

Gözlerimde parıltısı bakır bir taşın,
Kulaklarım komşuların ayak sesinde;
Varsın yine bir yudum su veren olmasın,
Baş ucumda biri bana ‘su, yok’ desin!

Kemalettin Kamukimsesizlik

 
Kimsesizlik için yorumlar kapalı

Yazan: 03 Eylül 2016 in Şiir

 

Etiketler:

Yorumlar kapalı.

 
%d blogcu bunu beğendi: