RSS

Hiç Nazma Çalışmamak Gerekmiş

02 Tem

Sinnim bu yıl oldu altmış altı
Mazi nazarımda bir karaltı

Altmış bu kadar sinin bî-süd
Olmuş yalñiz hayât fersüd

Beyhüde bu müddetin mesiri
Mahsûlü nedir? Za’f-i pîrî

Gafletle dem-i şebâb geçmiş
Lâkin ne kadar harâb geçmiş

Şâirliğe yeltenüb de hâme
Biçmiş baña bir siyâh câme

Bak bende olan hatâya cürmle
Uğraşmışım elli yıl şi’irle

Sermâye-i ömrümün yegâne
Meksûbu olan beş on terâne

Guyâ ki nişâne-i kemâlât
Divân-ı muhaccem-i hayâlât

Bunlar ile şâ’ir oldu kaydım
Keşke çatışup da yazmasaydım

Hem-râz ederek zebân-ı ‘aşkı
Nazm etmiş idim beyân-ı aşkı

Olmuşdu o âteşîn beyânım
Âlâm-ı derûna tercemânım

Bir âh idi sineden kabarmış
Yazmış da fezâ-yı çerha varmış

Onlarda olan mev’âl-i derdi
Guyâ ki gönül hââya verdi

Ahlardı göreydi sınf-i eslâf
Fehm etmeyecek gürüh-ı ahlâf

Ahlâfı bırak da hâle bak ki
Kaç zihnin olur karîn-i derki

Bilmem ki buna nasıl şaşılmaz
Oldum daha sağken anlaşılmaz

Nazm etmesi pek de boş emekmiş
Tedvine çalışmamak gerekmiş

Onlardan ümîd edib de yardım
Rahmetle yâdımı umardım

Dili bağlamışım çürük hayâle
Karyağdı güvendiğim cibâle

His eyleyerek nedâmet-kâr
Yaz ey kalemim şu beyti tekrar

Altmış bu kadar sinin bi-sûd
Olmuş yalnız hayât fersüd

Tâhirü’l-Mevlevîihtiyarlik-siirleri.jpg

Reklamlar
 
Hiç Nazma Çalışmamak Gerekmiş için yorumlar kapalı

Yazan: 02 Temmuz 2017 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Yorumlar kapalı.

 
%d blogcu bunu beğendi: