RSS

Etiket arşivi: Arif Ay

Karıncaların Dili

Karıncaların diliyle geldim
Bir dağ anlatısıydı sunduğum
Cüssemi hesaba katmadan
Yoruldu şimşir dualar şimdi
Güneşten süzdüğüm bahtım
Kör karanlıkta yoğruldu

Aşkın en yoğun felsefesi
Elmada gizli Adem’den beri
Seni yalınkat bırakanlar ne bilsin
Ne bilsin bit pazarına nur yağdıranlar
Rüzgârımdaki derviş nefesini
Güllerdeki peygamber kokusunu
Oysa ben alnımı pusula bildim
Tek bir yöne doğrulup
Hayat bu kadar ucuz mu
Hep bunu sordum

Karıncaların diliyle geldim
Beni yalnız sen anlarsın
Ey içimdeki sevgili konuş
Sorularıma cevap sende var
Yalan gerçeği örttü
Karanlık ve duvar

Ey ruhum gel beni al

Arif Ay

 
Karıncaların Dili için yorumlar kapalı

Yazan: 01 Kasım 2014 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Sucul Şiir

Saçların hangi ülkenin ırmaklarında ıslanır
İkindi gölgesi oralarda da uzun mu
Oralarda da seven horlanır
Sevilen vurulur mu

Arif Ay

 

 
Sucul Şiir için yorumlar kapalı

Yazan: 11 Haziran 2013 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

İlhami Çiçek

“…ve her şey bir kader iledir.”
ey atını uçurumlara süren çocuk
terkisinde taşıdığın rüzgarla
acının ağacından “toy bir yaprak” düşürdün

ölüm de bir miraçtır tersinden
kıyası mukassim olsa da
ey uçurumlarda açıp
uçurumlarda solan çiçek

ye’sin infazı gerekti
mat ve cinnet: yazıldı çünkü o kitap
levh-i mahfûz ve muktezî
“bir ilkyazdan koca bir güz yontan adam”
köpürttün akıl atını kapaklandın
hükmünde âdil olan yalnız o’dur
çünkü “kadim kabarık bir öyküdür alınyazısı”
ve her şey kaza ve kader mühründe kazılı

ey oğul veren Çiçek
kanının dengi kalbinin nuru
“buruk bir andaç” olarak bıraktığın
abdurrahman nuri
büyüyor ve görüyor seni
kitap denen o derin sırsız aynada

Arif Ay

 
İlhami Çiçek için yorumlar kapalı

Yazan: 26 Şubat 2013 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Bu Kadar

her şey bu kadar
bu kadar bütün anılar
yollar gibi uzun
yolcu gibi gece gündüz
yalnızlık bu kadar
bu kadar çektiğimiz acılar
aşk dediğimiz işte bu kadar

çocuk bu kadar
onun uzun masalı vardır bu kadar
masallarla gelir her çocuk
bir varmış bir yokmuş
evvel zaman içinde
bütün kuşlar gibi o da uçmuş
yuva dediğimiz işte o kadar

anne bu kadar
hiç gün görmemiş bu kadar
baba bu kadar
gurbetle sıla arasında gitmiş gelmiş
ilkbahar yaz sonbahar kış
hepsi hepsi dört mevsimmiş
hayat dediğimiz işte bu kadar

bu kadar yaşadığımız
nereye kaçarsan kaç bu kadar
başını taştan taşa çal
hoşça kal gülüm
dünya bu kadar

Arif AY

 
Bu Kadar için yorumlar kapalı

Yazan: 11 Aralık 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Gökyüzü Saatleri

III
bakışından yakaladım seni
duruşundan
su gibi akışından sesinin
ağaçlar kuşlar cümle bulutlar geçti
hüznünden yakaladım seni

saçlarımda eski zaman karıncaları
ve ilk ışıkları çeşmelerin
yüzün yüzüme değer gibi yıldızlar
akşamından yakaladım seni

sevinç mi telaş mı
tahtaya kalkmış
çocuk gibiyim karşında

IV
yaz akik bir güldü
yanağında soldu ve bitti
sende mi esti bu rüzgar
savrulur saçların da şimdi
yapraklar tümden nefti

bir düş horozudur güneş
her saat seninle
kurulur masaya bir güzel
ıssızlıklardan ıssızlıklara öter

en tetik yerindesin sabahın
kuşlar uçuruyor bakışların

(Bin Yılın Destanı)

Arif Ay

 
Gökyüzü Saatleri için yorumlar kapalı

Yazan: 11 Aralık 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Bir Işık Görsem Uzaklarda

Yollara düşen kar erir
Saçlara düşen kalır
Aşk yakar yakar küllenir de
Yıllar yılı rüzgâra savrulmak kalır

Âh’lar berhava vâh’a döndü
Gözde yaş dilde tat hep zehr-âb
Mektuplar ki karışmış mürekkep
Kim okur kalbinin kitabını
Kurt yemiş yapraklar kalır

Giyinir akşamları düşerim yollara
Bir yağmur bir ben olurum
Bir ışık görsem uzaklarda
Aç kurdum dağlarda
Kışı gezdirir hasreti ulurum
Bir ışık görsem uzaklarda

Bir ışık görsem uzaklarda

Arif Ay

 
Bir Işık Görsem Uzaklarda için yorumlar kapalı

Yazan: 11 Aralık 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

İnfaz

mahcup bir cellat gizli bende
her gün yağlar durur ipini
vakti yok infazların
kendi infazda vakitlerin
hızarlara gelemem gayrı
hizalara da
çürütülmüş bir köküm şurda burda

seni düşlemeye gün yetmiyor artık
günler bende bakırçalığı
serin rüzgarlarda saçların
yapraklarda sesin
bin yıldızlı gök yaptım gözlerinden
sevgilim demek için geceme

zor yollardayım
önüm ardım cinnet mahyaları
cam kırıkları dökülüyor ıslıklardan
gül değil yalnızlık bu elden ele
kıyamet habercisi çarşılarda

Arif Ay

 
İnfaz için yorumlar kapalı

Yazan: 18 Kasım 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

 
%d blogcu bunu beğendi: