RSS

Etiket arşivi: Metin Celâl

Yenildin Hayatın Akışına

bedenin sana uymuyordu artık
mavi bir çam gibi zoraki taşıyordun onu
büyük kararlar almak istiyordun
çılgına dönmek, kutsamak benliğini ya da aşık olmak

sadece bir rastlantıydı senin için
düşlerinin bahçesine girmeye aday
bir deri değiştirme töreni tasarlamıştın kendine
yaşadığın hayatı ve tarihini çıkartıp atacaktın onunla

belleklerinizi birlikte topladınız
tanıdınız sınırlarınızı elele
hüzünle neşenin karıştığı gülüşler denediniz
düşlerinizde yaşattınız birbirinizi, gündüz ve gece

o hep kendindeydi, bir uzayıp bir kısalan coğrafyada
göğüs gererek ormana ve ırmağa
taşıp gelen, hayatına ilişen her şeye
sevgi bu diye düşündü; sadece bir yanılsama

herkes gibi tüm sözlerini eksik ve yanlış anladı
evde çocuk bekler dedin
çoktan silmiş olsa da simamı belleğinden
kıskanır beni kocam
üstelik paylaşamam seni
yüreğim burkulur karını görürsem

haklıydın sonuna kadar
anlatamazdı sana aşkın hukuku olmadığını
zamanın yoktu durup dinlemeye
verilmiş sözlerin, kıramayacağın arkadaşların vardı
ve ateş üzerinde bir tencere…

yaz sonuna dek zaman tanımıştın kendine
güzle birlikte bu aşk da bitecekti
ev, iş, aile bekliyordu
daha çok çılgınlık yapamazdın
sabredemedin, başlamadan bitirdin, gittin

Metin Celâl
 
Yenildin Hayatın Akışına için yorumlar kapalı

Yazan: 24 Aralık 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Benim Başka Kimim Var ki?

gün usulca yoklar bedenini
dalgın bakışların yüzüne verdiği eda
süsler güzelliğini bir taçla
bir kuş seliyle akar çağlayan
ana kucağında teklifsiz uzanır
gözlerinde okul sevinci

babaların hüznüdür şemsiye
yüzünde değişen manzara
tedirginliğini ele verir
şansa bırakmadığımız değişim
haritada sürdüğümüz iz

riskleri hesaplayıp kayıpların izine düşeriz
belki de bu sadakat belgesidir
beyaz bir uykuya dalıp, kuşların düşlerine gireriz
yaşama tutunmaya çalışırken duyulur çölün şarkısı
sudan surları aşıp, denizden denize akarım
bir berzah bulurum sana dönerim
bu son bakıştır
öfke ve sabır içiçe geçer

Metin Celâl
 
Benim Başka Kimim Var ki? için yorumlar kapalı

Yazan: 24 Aralık 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Yazın Sonu

sararır mevsim, terk etmeye hazırlanır
yorgunluk basar, çöküveririz bulduğumuz ilk yere
bir sıcaklık ararız, kaçarken yakalayacağımız
ürpersek de çıplak vücutlarımızı sunacağımız gün ışığı
o uyuşukluk haline yakınlaşan tenler

üşürüz, yine de bırakmak istemeyiz sahili
havlulara sarınıp son kez yattığımız öğle uykuları
başımızı annemizin omzuna koyup kurduğumuz düşler
belki de budur özlemle ardından baktığımız

bırakıp giden aşk, ıslaklığı kaçamak öpücüklerin
kararır ve yiter gökyüzü ile birlikte
serin bir rüzgâra dönüşür, yağmura
yalnızlığımızı giyiniriz süzerek anı olan sevgilimizi
yolcu ederiz; bir melek olsun, bahara gelsin dileğiyle

kanatlarını da götürür giderken, tüm neşemizle birlikte
artık sadece kendimizi sarar kollarımız
sahil hazırlanır ıssızlığa, sonbahara, kışa
el sallar ardımızdan duşun son damlalarıyla

Metin Celâl

 
Yazın Sonu için yorumlar kapalı

Yazan: 14 Ağustos 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Faydalı Bilgiler

hayata bir çentik atmak istiyordum
zamana senden iz bırakmak
sözcüklere gerek vardı, ağlıyordun
oysa küçük beyaz bir yalan yeterdi

kendimizi şaşırtmayı sevdik
hatırlamanın verdiği hazzı
aramızdaki o değersiz boşluğu
kırılıp dökülmeleri, paramparçalığı

sıradan öğütlerdeki felaket haberleri,
unutulmuş çocukluğumun o uzun ırmakları
bir bakış, anlamsız bir gülüş; suç ortaklarımız
gölgelerin renginde birbirini bulan bedenlerimiz

öncesi ve sonrası olmayanların denizinde
yalnız kadınların aldığı şehir kokusu
anlamı kalmayan yeminlerle
hepimiz öleceği gün

kandırmaya bıraktım benliğimi
ellerinin sıcaklığına hayran
inceliğin yansıdı yüzüme
seninle her konuştuğumda daha çok üşüdüm

Metin CELAL

 
Faydalı Bilgiler için yorumlar kapalı

Yazan: 14 Ağustos 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

yalnızım, yalnızsın, yalnızız

kimse içimdeki boşluğu görmüyor
bir adresi yitirmek neler hissettirir insana
kalp atışlarından uzak olmak
soluğunda duyamamak mevsimleri, düşünmüyor

çok şey bilmenin hoş karşılanmadığı zamanlardayız
ciddiye alınmıyor sorularımız
gün afrikalı kalmaya kararlı
bu dünyadan olmamak da yetmiyor

ve siz geliyorsunuz, sarı elbisenizle bir silüet
hayatımdaki eksikleri gösteriyorsunuz
küçülüp silikleşiyorum, hafifliyor bedenim
yalnızlığım dağılıp çoğalıyor sesinizde

ben artık sadece kuşların şarkısını dinliyorum.

Metin Celal

 
yalnızım, yalnızsın, yalnızız için yorumlar kapalı

Yazan: 30 Temmuz 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Andıkça O Günleri Arınıyorum Senden

beyaz ve derin bakardın
yanında kim var bilmek istercesine
gülüşün yüzünde gizlenirdi bir ayıp gibi
belli ki öpüşlerindeki kaçamaktı anlamın

önce soluklarımız karıştırdı geceyi
terlerimiz tenlerimizde yoruldu
gizledin içindeki sızıyı
tarifsiz ve sorulmayacak sorularla sakladın

yakınken aramızdan ışık sızmayacak kadar
usulca örttük ürkekliğimizi
istemesen de anlattı gözlerin yitikliğini
gömülüverdi tırnakların çocuk avuçlarına

sanki hiç yaşanmamışçasına o gün
yaralanmış ve kırık baktık hayata
parça parça dağılıp unutulmaya durdu anılar
anladık: “kısadır düşler, sürekli yaşanamaz”

Metin Celâl

 
Andıkça O Günleri Arınıyorum Senden için yorumlar kapalı

Yazan: 11 Temmuz 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

 
%d blogcu bunu beğendi: