RSS

Etiket arşivi: Philip Larkin

Bu Olsun Şiir

sıçarlar insanın ağzına anasıyla babası
belki istemeden; ama sıçarlar yine de
aktarırlar ona tüm kusurlarını
ve salt onun için eklerler bir iki tane de

ama onların da ağzına sıçılmıştır vaktiyle
eski usul şapkalı paltolu aptallar tarafından
vakitlerinin yarısını saçma bir ciddiyetle
öbür yarısını da gırtlak gırtlağa harcayan

insanın insana verdiği yokluktur ancak
ve bu kıyı sahanlığı gibi derinleşir gitgide
elinden geldiğince kurtul çabucak
ve sakın ha çocuk yapayım deme

Philip Larkin

 
Bu Olsun Şiir için yorumlar kapalı

Yazan: 03 Eylül 2013 in Çeviri Şiirler, Şiir

 

Etiketler:

Varış

Orda yaklaşmakta bir akşam
Kırların üstünde, kimsenin daha önce görmediği,
Hiçbir lambada ışık yok.

Uzaktan ipekten gibi görünür, ancak
Dizlerin ve göğsün üstüne örtüldüğünde
Huzur getirmiyor hiç.

Nereye gitti o ağaç, kilitleyen
Yeri göğe? Nedir ellerimin altındaki,
Bir türlü duyumsayamadığım?

Nedir ellerimi külçe gibi kılan?

Philip LARKIN

 
Varış için yorumlar kapalı

Yazan: 10 Temmuz 2013 in Çeviri Şiirler, Şiir

 

Etiketler:

Susamak Özgürlüğe

Artık ayrılmak gerek, sevdiğim; ne yıkıcı,
Ne de acı gelsin bu bize. Eskiden
Pek çok ay ışığı vardı, pek çok kendimize acıma;
Bitirelim bunu burda; çünkü gün
Hiç böyle yiğitçe dolaşmadı gökyüzünde,
Yürekler hiç böyle susamadı özgürlüğe,
Dünyaları yıkmaya, ormanları yakmaya.
Tutamayız bunları, biz şimdi kabuklar gibiyiz
Tohumların büyüdüğünü gören bir başka iyiliğe.

Böyle olmasaydı, diyeceğiz; böyle söylenir hep.
Ama çözülsün daha iyi yaşamlarımız birbirinden,
Kendini rüzgârlara bırakmış, ışıklarla ıslak,
Rotaları çizili iki koca gemi, nasıl kopup
Uzaklaşırlarsa el sallayıp bir limandan,
El sallayıp nasıl kaybolurlarsa gözden.

Philip Larkin

 
Susamak Özgürlüğe için yorumlar kapalı

Yazan: 10 Temmuz 2013 in Çeviri Şiirler, Şiir

 

Etiketler:

Baba Evi

Hüzünlüdür baba evi. Kalır bırakıldığı gibi
Kendini son terk edenin zevkine uygun,
Yeniden kazanmaz istercesine o gideni.
Oysa, sevindirecek kimsesi yokken, solgun,
Bir türlü unutamaz yitirdiklerini.

Ve yeniden başlayamaz dönüp geriye,
İşte, her şey böyle olmalı, deyip coşkuyla
Bunu denediği günlere. Çoktan uğramış yenilgiye.
Nasıldı bir zamanlar! Bakın: resimlere, şu vazoya.
Çatal bıçak. Notalar piyanonun üstünde.

Philip Larkin

 
Baba Evi için yorumlar kapalı

Yazan: 10 Temmuz 2013 in Çeviri Şiirler, Şiir

 

Etiketler:

 
%d blogcu bunu beğendi: