RSS

Etiket arşivi: V. Kayra

En Çok Ona Sarılmışım Hayatta

Ne söz yetiyor anlatmaya,
 Ne düzgün cümleler kurabiliyorum.
Şiirlerde de başladı suskunluğum.
Kendimi anlatamıyorum.
Vazgeçtim sanma sakın,
Sevmekten,
Sanma ki istemiyorum.
Her gün daha çok yakıyor bu ateş,
Yandıkça sarılıyorum ateşlere!
Ve daha çok seviyorum.
Ben hiç bir şeyi yarım bırakmadım.
Çünkü sana daha başlamadım.
Şimdi çok yorgunum.
Dinlenmek için, kendime çekiliyorum.
Zamana uzanıyorum, susuyorum.
Kimsesizliğim titriyor,
Üzerimde yalnızlığım,
Gözlerimi kapatıyorum.
Seni düşünüyorum,
Adın yüreğimde dövme.
Şimdi kalbim bükük,
Başım; yalnızlığımın omuzunda
Bir tek ona sarılmışım en çok hayatımda,
Yalnızlığıma.
Ne zaman istersem hep yanımda…

V.Kayra

 
En Çok Ona Sarılmışım Hayatta için yorumlar kapalı

Yazan: 18 Nisan 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Herkesin Acıları Var

Herkesin acıları var
içinde sakladığı!
Başkalarının acılarını gördüğünde,
Gözyaşlarını tutamadığı!
Aslında onlara değil,
kendi acılarına ağladığı.
Herkesin acıları var
içinde sakladığını sandığı…

V.Kayra

 
Herkesin Acıları Var için yorumlar kapalı

Yazan: 10 Nisan 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

İnsanda Zehirler Kendini Akrep Gibi

İnsanda, zehirler öldürür kendini akrep gibi.
Kendisi için hiçbirşey yapmadığında
umutlarını sulamadığında,
kronik bir yalnızlık yaşadığında ruhunda…
Vazgeçtiğinde herşeyden,bitki misali,
fotosentez uyguladığında bedenine…
İnsan zehirler kendini yavaş yavaş,
acılar; boyunu aştığında…

V.Kayra

 
İnsanda Zehirler Kendini Akrep Gibi için yorumlar kapalı

Yazan: 10 Nisan 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

 
%d blogcu bunu beğendi: