RSS

Etiket arşivi: Fethullah Gülen

Yağmur Mûsıkîsi

Ötelerin gülücükleri gibi damlalar,
Dolaşır, ayrı düştüğü deryaları arar.

Ses verir ud telleri gibi ince ince,
Yerin solukları duyulur yağmur deyince..

Bir şiiri meşk ediyor gibi fasıl fasıl,
Süzülür beyaz kelebekler gibi muttasıl…

Hep bir mûsikî ritmiyle kulaklarda çağlar,
Sanırsın gökler coşmuş da çemenlere ağlar.

Her damla veda eder semavî hayatına
Ve döner ummanlarla coşan kâinatına.

Toz-toprak lâl kesilir ve durup onu dinler;
Sarı, yeşil, pembe çiçekleriyle bahçeler,

Yağmur mûsıkîsiyle dirilir birer birer,
Her damlayla yere sanki bir melek gibi iner..

Gözlere gelip çarpan nakış nakış damlalar,
Bu sihirli armonide tüllenir verâlar.

Gökler güler ve tebessümler yağar her yana,
Duyar bu semavî şiiri herkes kana kana..

Ve yükselir bazen dağlar cesametinde buhar,
Yerde yeşili, maviyi, turuncuyu arar..

Her zaman hususî bir lezzetle iner yağmur,
Cennet kokularıyla duyulur buhur buhur.

Siner her yana ruhları saran bin râyiha,
Toprak hayatla tüter, çiçekler kalkar şaha…

Erer bir tatlı rahata bütünüyle varlık,
Ve görülür ötelere açılan aralık…

M. Fethullah Gülen

 
Yağmur Mûsıkîsi için yorumlar kapalı

Yazan: 03 Haziran 2014 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Şeytanî Fısıldaşmalar ve Kulis Faaliyetleri

Bilmelisiniz ki, inancı sağlam olmayan bir insanla bile omuz omuza verseniz, vifak ve ittifak ettiğiniz sürece Allah işinize bereket ihsan eder.. ve yine bilmelisiniz ki, -faraza- Hazreti Cebrail, Hazreti Mikail ya da Hazreti İsrafil ile ortaklık kurup iş yapsanız, fakat sonra aranızdaki münasebette az zedelenme olsa, mesela, birbirinize karşı hayalleriniz kirlense, iç şetimlere girseniz, su-i zanda bulunsanız, Allah bereketini alır ve sizin üzerinizden tevfîkini keser.
M. Fethullah Gülen

 
Şeytanî Fısıldaşmalar ve Kulis Faaliyetleri için yorumlar kapalı

Yazan: 06 Aralık 2012 in Şiir Gibi

 

Etiketler:

Hüzünlü Gurbet

Beynim tıpkı bir sorular harmanı,
Kafamda istifham, cevabı şişli;
Gezer dururum yorgun ve avare…

Sarmış buğulu hüzün dört bir yanı,
Kalbim annemin kalbi gibi hisli;
Her halim garipliğime emare…

Kulaklarımda bir gurbet şiiri,
Nağmelerimde poyraz serinliği…
Düşüncem ”veda’ diyor bu yerlere.

Yuvadan ayrıldığım günden beri
Göndüm sineme sevinci neşeyi;
Hasretim şimdi o mavi günlere…

Gurbet yağıyor ufkuma muttasıl…
Ve semada hiçbir şimşek çakmıyor;
Aysbergler gibi sopsoğuk sokaklar…

İnsan eşya ve varlık fasıl fasıl,
Irmaklar bizdeki gibi akmıyor
İhtiyaç içinde kalabalıklar.

Bu yerde kalbe ilhamlar inmiyor,
Adeta kapısız gökler ve yerler…
Bir madde katılığında her biri…

Burda ruha güzellikler sinmiyor,
Tüter gözümde o bizim bahçeler;
Nerde o yemyeşil bahar günleri…

Dog ey ışık dog gönlümün içinden
Tasayla dolaştığım bu yerlerde,
Bana ruhumun sırlarını duyur.

Bir ses sun o eski bestelerinden,
Şu hüzünlü şafakta perde perde…
Açlıkla kıvranan ruhumu doyur.

Fethullah GÜLEN

 
Hüzünlü Gurbet için yorumlar kapalı

Yazan: 12 Ekim 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Hazan Şöleni

Bahar geçer, yaz gider, hazan olur;
Döner her şey bir anda vîrân olur.

Esen rüzgâr hüzünle eser gelir..
Ve rûhlarda garip hisler belirir.

Çiçekler vedâ rengine bürünür,
Ne varsa dallarda yerde sürünür.

Mâtemlenir her şey, karalar bağlar;
Sararan renkler geçen yaza ağlar..

Yeşili kasvetli bir hüzün boğar;
Hazanla her yana yapraklar yağar.

Neye baksan göçe hazır görünür;
Bir mevsim ki, sırf ölüme yürünür…

Yağar her tarafa gam üstüne gam,
Bahara karşı sanki bir intikam…

Ne gül kalır, ne çiçek, ne de lâle,
Gömülür her şey derin bir melâle.

Hüzünle doğar doğarken güneş, ay;
Duyulur her yanda matemli bir nây.

Belirir kış ufku daha derince,
Kırağılaşır çiğler ince ince.

Girip saklanır canlılar inine;
Veda eder gül-bülbül birbirine.

Uğuldar gurbetle dağlar, dereler;
Târumâr olur o şen şakrak yerler.

***

Bütün varlık olurken hazana râm,
Belirir renklerde son bir ihtişâm.

Ağaç yaprakları renklerle güler,
Her şey bir kez daha baharı diler..!

Sarı, mor, kırmızı, pembe rengiyle,
Gülümser her taraf yaz âhengiyle.

Duyanlar duyar bahar huzûrunu,
Nakış nakıştır bu mevsimin sonu.

Mâtemlenirken yazın zevâliyle,
Sevinçler duyarız bu son hâliyle.

Ufukta yeniden nûrlar belirir..
Ve hazanla gelen her şey silinir.

Işığa ereriz gizli bir nûrdan,
Işık yudumlarız nûrlu fağfûrdan.

Tüter her yerde ayrı bir inşirah
Ne keder kalır ne de bir âh u vah..

Duyar rûh her şeyi olduğu yerden,
Rüyâda duyduğu gibi derinden.

Hazan susar, duygular da durulur,
Rûhlarda yepyeni bir bahar olur…

Fethullah Gülen

 
Hazan Şöleni için yorumlar kapalı

Yazan: 12 Ekim 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Dâüssıla

Dinliyorum ruhumu gurbetten usanmışım,
Bunca “dâüssıla”ya dayanırım sanmıştım…
Her yeri vatan saymada meğer aldanmışım,
Herkesle hemdem olacağıma inanmıştım…
Millî ikbâlimize koşarken nefes nefes,
İlkemde yaşayıp orada ölmek hayalimdi;
Bir gam melodisi bu yerde duyduğum her ses,
Yutkunuyorum belirsiz duygularla şimdi.
Hiç bilmem gönlümün bu sevdâdan bıktığını,
Yer yer bükülmüş olsa da irademin kaddi;
Kim görmüş Mecnun‘un Leyla‘yı bıraktığını,
Hep bu oldu dünyada düşüncemin serhaddi.
Bir buz gibi gözümde her sabah doğan güneş,
Kâbûslar gibi çöküyor çökünce her gece;
Gündüzler burada kabir karanlığına eş,
İnsanlar ufuksuz, hayatsa tam bir bilmece…
Renkler bir darlığın ağında, hepsi de gri,
Anlamsız birer tümsek o koca gökdelenler;
Duygular derbeder, düşünceler serseri,
Bir hiçe bağlı burada doğanlar, ölenler.
Düz günler monoton, bayramlarsa bir karnaval,
Adeta bir çöl gibi bana bu koca diyar;
Izdırap tam ızdırap, neş’enin rengi melâl,
Hazanla inim inim duyduğum yaz-bahar.
Vermiyor bencesini zevk u safanın hayat,
Fecre kapalı sanki gönlümdeki tepeler;
Hep ümide koşsam da sarsılıyor hissiyat,
Kaplıyor ufukları siyah siyah perdeler.
Yok yaşamanın bu ülkede ölümden farkı,
Sisli, dumanlı geçiyor inadına zaman;
Hiç duyulmuyor hayattan dinlediğim şarkı,
Tın tın nabızlarımızda ruhumdaki hafakan…
İç murakabe deyip kendimi dinliyorum,
Gördüğüm çerçevede yapayalnız efkârım;
Bir mum macerası; yanıyor ve eriyorum,
Olsaydı aydınlatmak bari yanarken kârım.

Fethullah Gülen
 
Dâüssıla için yorumlar kapalı

Yazan: 12 Ekim 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Azap

Bağ bozuk, bağban yaslı, güllere hazan azap;
Yaz günü yaprakları solduran hicran azap.
Düşmanlar düşman tamam, ona bir şey diyemem;
Can azap, canan azap, her günkü yâran azap.
Yıllar var yollardayız, mesafeler amansız,
Yol asi, hedef uzak, bel veren zaman azap.
Yakmak için tek bir mum, çekilenler besbelli,
Söndürüyor rüzgârlar, savrulan harman azap.
Muzdarip bütün toplum, ilacı bunun iman,
İmana aç ruhlara başka bir derman azap.
Sarsılmış başta akıl, bakış bulanık hepten,
Bir acı imtihan bu, bize imtihan azap.
Himmete muhtaç herkes, kupkuru dağ ve bayır,
Çöllere dönmüş arza boşalan bâran azap.
İnsanlara el açmak, hep gîran geldi bize,
Mihrabı hak olana bu türden gîran azap.
Tatmadık hiç kimseden minnet kokan bir ihsan,
Vicdanı hür olana minnetli ihsan azap.

Fethullah Gülen

 
Azap için yorumlar kapalı

Yazan: 12 Ekim 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi

Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi,
Hayâlin gönlümün tepelerinde gezindi;
Bu bir serâp olsa da hafakanlarım dindi..
Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi.

Keşke hep aşkınla oturup aşkınla kalksam,
Rûhlar gibi yükselip de ufkunda dolaşsam;
Bir yolunu bulup gönlünden içeri aksam..
Keşke hep aşkınla oturup aşkınla kalksam.

Bir bilsem, vuslata ne zaman ferman gelecek?.
Yoksa bu yanan gönlüm durmadan inleyecek;
İnleyip en taze hislerle hep bekleyecek..
Bir bilsem, vuslata ne zaman ferman gelecek?.

Kalbim bir güvercin gibi titrerken adından,
Ne olur Sana ulaşmam için kanadından;
Bana bir tüy ver, pervaz edeyim hep ardından..
Kalbim bir güvercin gibi titrerken adından.


Ey kupkuru çölleri Cennet’e çeviren Gül;
Gel o bayıltan renklerinle gönlüme dökül!
Vaktidir, ağlayan gözlerimin içine gül!.
Ey kupkuru çölleri Cennet’e çeviren Gül!

Mecnûn gibi arkanda koşan kulun olayım,
Bir kor saç içime ocaklar gibi yanayım;
Sen’siz geçen bu acı rüyâdan kurtulayım..
Mecnûn gibi arkanda koşan kulun olayım..

Aklım uzakta kaldığı günleri saymakta,
Rûhuma sisli-dumanlı bir kasvet yaymakta;
Göster çehreni ki, güneş gurûba kaymakta..
Aklım uzakta kaldığı günleri saymakta...

Son demde hiç olmazsa gurûbum tulû olsun,
Gönlüm ufkunun en taze renkleriyle dolsun;
Her yanda tamburlar çalınsın; neyler duyulsun..
Ne olur, hiç olmazsa gurûbum tulû olsun..!

Fethullah Gülen


 
Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi için yorumlar kapalı

Yazan: 01 Nisan 2012 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

 
%d blogcu bunu beğendi: