RSS

Karanlık Adam

11 Ağu

çocukluğum yok oldu

hafızanın zeminindeki tutkal
sökülüyor idi derimin içyüzünden
gözlerimden bakarak peşinden sürükler idi
gövdem sanki köklerinden vazgeçiyor idi

talihsizliğin belirtisiydim sanki daima
kuru çamur topraktan daha kuru
uyanmak istemez idi, kalpteki tutku
serinlik güne varmak istemez idi

evim olsun yolunu bilen olmasın idi

selamdan uzaktı ikametgâhım
yitirmişti emniyet ruhumdaki yerini
ama teorem yanılgı içermez idi
insanın rüyası başlangıçta değil idi

hakkımda iyi niyet besleyen olmasın idi

ne yapsam babamla birlikte kalacak
gündüze değil geceye ait kalacak
istememdi oysa hiç kimseye dahil olmak
ama gördüğünüz içi boş deri, varoluş değil idi

hasta olayım, ziyaretçim olmasın idi

çekildi çamurdaki su
benzim çekildi yüzümden
sokağa çıkarken çekildiğim huzurevi
derin suyun dibine iniyormuş gibi

nâdim olayım, beni hatırlayan olmasın idi

Yücel Kayırannadim

 
Karanlık Adam için yorumlar kapalı

Yazan: 11 Ağustos 2016 in Türk Şiiri, Şiir

 

Etiketler:

Yorumlar kapalı.

 
%d blogcu bunu beğendi: